fbpx
Close

Φταις για όλα ή μήπως είσαι θύμα των πάντων;

daze.gr image

Πως γίνεται οι γυναίκες να είναι υπεύθυνες για όλα, να πρέπει να τα κάνουν όλα καλά ενώ ταυτόχρονα αισθάνονται θύματα καταστάσεων που τις αδικούν; rnΓιατί τους κολλήσαμε τη ρετσινιά του multi-tasking;

rnΜε την αυθαιρεσία που περιέχει κάθε γενίκευση, το συναντάω πάντως, σε αρκετές γυναίκες γύρω μου: πρέπει να σπουδάσουν, να δουλεύουν σε μια καλή αλλά όχι υπερβολικά απαιτητική δουλειά και να τους μένει χρόνος για τα “υπόλοιπα”. Ποια; Οικοκυρικά και ανατροφή των παιδιών, δραστηριότητες που θα τις κάνουν ενδιαφέρουσες και μαλλιά-νύχια-γυμναστήρια που θα τις κάνουν όμορφες και πλήρως εξοπλισμένες, το καλύτερο προϊόν στην αγορά του καλού συντρόφου που σφραγίζει την καταξίωση.

rnΌχι, δεν ευθύνονται τα γονίδια. Σύμφωνα με έρευνες, οι ορμόνες του φύλου συμβάλλουν πράγματι, στην διαφορετική οργάνωση του εγκεφάλου. Ωστόσο, οι διαφυλικές διαφορές στη γνωστική λειτουργία δεν είναι τεράστιες, ούτε έχουν εντοπιστεί διαφορές στη δομή του ανδρικού και γυναικείου εγκεφαλικού φλοιού. Πολύ απλά, δεν έχει ακόμα ανακαλυφθεί το «γονίδιο του γυναικείου μαζοχισμού». Άλλωστε, «γυναίκα δε γεννιέσαι, γίνεσαι» μάθαμε από τη Σιμόν ντε Μποβουάρ.Οι σύγχρονες κοινωνικο-οικονομικές συνθήκες διαμόρφωσαν, μέσω των ΜΜΕ, της εκπαίδευσης, της τέχνης και της αγοράς, νέα πρότυπα με έμφαση στην πολλαπλότητα των ρόλων της σύγχρονης,”επιτυχημένης” γυναίκας. Δημιουργήθηκε έτσι, ένας ολόκληρος τομέας υλικής, ψυχικής και κοινωνικής γυναικείας πραγματικότητας προς ρύθμιση και συναλλαγή.

rnΗ κοινωνία πούλησε πολύ ακριβά τη γυναικεία χειραφέτηση, που πάντως δεν φαίνεται να οδηγεί σε ισότιμες σχέσεις. Πόσο καλύτερα είναι αλήθεια να έχεις σύζυγο, μάνα, ερωμένη, νοικοκυρά, φίλη και συνέταιρο στα έξοδα, σε μονή συσκευασία, από μια σκέτη “γυναίκα! τις παντόφλες”;

rnΣτο χρηματιστήριο των σχέσεων, όσο τα κάνεις όλα και συμφέρεις, τόσο αυξάνεται η αξία σου. Κι επειδή εσύ τσίμπησες και τρέχεις να κερδίσεις στην κούρσα που σου έστησαν, εκείνοι απλά στοιχηματίζουν πάνω σου. Δεν χρειάζεται να σε διεκδικήσουν, να σου προσφέρουν υλικά και συναισθηματικά, να δεσμευτούν, να συνδράμουν. Σε έπεισαν να είσαι ανταγωνιστική για να τα καταφέρνεις καλύτερα και σε έστρεψαν τελικά εναντίον των υπόλοιπων γυναικών και του ίδιου σου του εαυτού.

rnΔεν λέω κάτι κερδίζεις κι εσύ: μιλάει ο εγωισμός σου μεταμφιεσμένος σε φόβο, ανασφάλεια, τύψεις, αίσθηση σημαντικότητας και ελέγχου, εξουσία. Κι έτσι, υποκύπτεις σε έναν ύπουλο κοινωνικό εκβιασμό. Είσαι ήδη το θύμα γιατί παίζεις ένα στημένο παιχνίδι όπου δεν μπορείς εξορισμού να τερματίσεις πρώτη.Δεν είναι λοιπόν, παράδοξο που απέναντι σε αυτή την ετεροβαρή πλέον κατανομή ευθύνης, όταν τα πράγματα στραβώσουν επαγγελματικά ή προσωπικά, πολλές γυναίκες αμύνονται, διαζευκτικά ή -ακόμα χειρότερα- αθροιστικά, με δύο πλαίσια ερμηνείας: την ενοχική ανάληψη ευθύνης για όλα ή τη θέση του θύματος. Οι φράσεις “Τι έκανα πάλι λάθος;” και “Γιατί σε μένα τέτοια ατυχία;”, είναι χαρακτηριστικές δύο εξίσου στρεβλών σεναρίων ζωής και συγγενείς από την άποψη της θέσης που επιφυλάσσουμε για τον εαυτό μας. Επιλέγουμε υποσυνείδητα να αποβάλλουμε μια κάποια ευθύνη, τη λάθος ευθύνη, τη δική μας ευθύνη.

rnΑς είμαστε ειλικρινείς: δεν είστε το θύμα κανενός! Παραδεχτείτε το…

rnΗ θέση του θύματος φαίνεται εκ πρώτης όψεως “μαζοχιστική”αλλά είναι βαθιά εγωιστική και λυτρωτική. Απελευθερώνει από το βάρος της ευθύνης των επιλογών: εκείνων που έκανες και κυρίως, αποφεύγεις να διορθώσεις. Βοηθάει να αποκρύψουμε το μεγάλο φόβο: τη μοναξιά, που είναι η πηγή κάθε αγωνίας και προκαλεί το συναίσθημα της ντροπής και της ενοχής που ενυπάρχει στην ξεκομμένη ατομική ύπαρξη. Εύκολα, λοιπόν, εθελοτυφλούμε…

Close