fbpx
Close

ΣΕ Α’ ΠΡΟΣΩΠΟ: Όλα ή τίποτα;

daze.gr image

Οι ακραίες αυτές καταστάσεις δείχνουν πάθος ή μήπως είναι απλά μία αδυναμία να συμβιβαστούμε; Είναι δυνατόν να επιλέγουμε το «τίποτα» , επειδή βλέπουμε ότι τώρα τουλάχιστον  δεν μπορούμε να τα έχουμε όλα όπως ακριβώς τα θέλουμε; Και φυσικά μέχρι που μπορούμε να φτάσουμε και πόσο μπορούμε να περιμένουμε, προκειμένου τελικά να έχουμε όλα όσα θέλουμε;

Όλες αυτές οι απορίες ψάχνουν αυτό τον καιρό να βρουν μία απάντηση μέσα μου, μία απάντηση που πιστεύω ειλικρινά ότι θα με βοηθήσει να ζήσω πιο απλά, πιο χαλαρά, πιο ανάλαφρα και σίγουρα πιο ευχάριστα, αφού ελπίζω σιγά-σιγά να ξεφορτωθώ το απίστευτο άγχος των προσδοκιών αλλά και την απογοήτευση που ακολουθεί συχνά την ματαίωση τους.

Γιατί σχεδόν πάντα, άλλα περιμένουμε και φυσικά άλλα μας έρχονται και αντί να τα δούμε , να τα αξιολογήσουμε, να τα κρατήσουμε ή να  τα αφήσουμε πίσω, εμείς μένουμε κολλημένοι στις προσδοκίες μας, δηλαδή στα υποτιθέμενα όνειρα μας, από τα οποία κάποια μπορεί να έχουν ήδη πραγματοποιηθεί αλλά δεν τα έχουμε ακόμα χαρεί, αφού συνεχίζουμε  να κυνηγάμε κάποιο άλλο όνειρο ή μία άλλη φαντασίωση…

Γιατί λοιπόν ποτέ δεν είμαστε ευχαριστημένοι από όσα έχουμε ή είμαστε την δεδομένη στιγμή και χρειαζόμαστε κάτι ακόμη που θα ολοκληρώσει την πολυπόθητη ευτυχία μας; Άλλωστε λένε ότι η ευτυχία είναι σαν την πεταλούδα, όσο πιο πολύ την κυνηγάμε τόσο πιο μακριά φεύγει. Πολύ λογικό αφού όσο πιο πολύ τρέχουμε για να πετύχουμε όλα όσα θέλουμε,  τόσο πιο πολύ κουραζόμαστε και όσο πιο κουρασμένοι είμαστε, τόσο πιο δύσκολα μπορούμε να χαρούμε ή ακόμα και να νιώσουμε ευτυχισμένοι.

Τελικά όμως, τι ακριβώς χρειαζόμαστε για να είμαστε ευτυχισμένοι ή έστω ευχαριστημένοι; Μήπως είναι αρκετό το λίγο από το « όλα» ή ίσως και το κάτι περισσότερο από το «τίποτα»; Ίσως τότε να μπορέσουμε να καταλάβουμε ότι αυτά που έχουμε ή κατέχουμε είναι απλά θέμα τύχης και εύκολα χάνονται, αλλά αυτό που είμαστε είναι θέμα επιλογής, δεν χάνεται εύκολα και φυσικά ορίζει πάντα τον τρόπο που ζούμε τη ζωή μας.

Close