fbpx
Close

ΣΕ Α’ ΠΡΟΣΩΠΟ: Υπομονή ή Αναμονή;

daze.gr image

Στη ζωή μας, συνήθως ακολουθούμε τα όνειρα μας, άλλες φορές συνειδητά, βάζοντας στόχους, τους οποίους φυσικά προσπαθούμε να υλοποιήσουμε, ενώ άλλες φορές απλά οραματιζόμαστε αυτό που θα θέλαμε να είμαστε ή να έχουμε.

Στην πρώτη περίπτωση χρειαζόμαστε σίγουρα υπομονή , για να ξεπεράσουμε τα εμπόδια που θα εμφανιστούν μπροστά μας, να αντέξουμε την πίεση, να δουλέψουμε πολύ, ώστε τελικά να πετύχουμε αυτό που θέλουμε.Για αυτό είναι απαραίτητη η υπομονή όχι όμως με την μορφή γκρίνιας, καταπίεσης, ή μιζέριας αλλά με την μορφή προσμονής, κουράγιου και πίστης.Γνωρίζουμε ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε και αγωνιζόμαστε για να το πετύχουμε. Κάνουμε υπομονή και προχωράμε, με τη σιγουριά πως κάποια στιγμή θα φτάσουμε εκεί που θέλουμε.

Από την άλλη πλευρά, η αναμονή έχει την γλυκιά γεύση της προσδοκίας. Είναι σαν να κλείνουμε τα μάτια και απλά να ονειρευόμαστε αυτό που θέλουμε. Δεν είναι κάτι που μπορούμε να το πετύχουμε εμείς. Χρειάζεται να το περιμένουμε, να το πιστέψουμε, ώστε τελικά να έρθει μόνο του, στον σωστό χρόνο.Ακριβώς εκείνη τη στιγμή που θα είμαστε έτοιμοι να το δούμε, να το δεχτούμε, να το καταλάβουμε. Για αυτό, η αναμονή θέλει ελπίδα, ηρεμία και φυσικά ωριμότητα, επειδή οδηγεί σε καταστάσεις που δεν ελέγχουμε, που πρέπει να αποδεχτούμε, χωρίς πίεση, χωρίς άγχος και χωρίς αγωνία.

Είμαι σίγουρη, πως η υπομονή και η αναμονή μπορούν να συνεργαστούν αρμονικά μεταξύ τους. Όσο μαθαίνουμε να χαιρόμαστε την καθημερινότητα μας, να απλοποιούμε τη ζωή μας και να επικεντρωνόμαστε στα σημαντικά αντί να αναλωνόμαστε με τα ασήμαντα, τόσο τα όνειρά μας αποκτούν μία πιο ρεαλιστική διάσταση.

Close