fbpx
Close

ΣΕ Α’ ΠΡΟΣΩΠΟ: Πόλεμος ή Ειρήνη;

daze.gr image

«Πίστευα ότι η αγάπη ήταν ένα πεδίο μάχης. Όσο πιο πολλά όπλα είχα, τόσο πιο προστατευμένη ήμουν. Όταν όμως έφυγε η πανοπλία βρήκα την αληθινή ευτυχία.» συνειδητοποιεί η πρωταγωνίστρια μίας ταινίας που είδα πρόσφατα. Και εγώ συμφωνώ μαζί της!Πολλές φορές στον έρωτα είναι δύσκολο να ελευθερωθούμε από τις άμυνες μας, να χαλαρώσουμε και να επιτρέψουμε τόσο σε εμάς, όσο και στον άλλον να είναι απλά ο εαυτός του. Όσοι έχουν διαβάσει το μυθιστόρημα της Jane Austen, «Περηφάνια και Προκατάληψη» , μπορούν εύκολα να δουν τον πόλεμο ανάμεσα στον ευγενικό αλλά περήφανο Mr. Darcy και την χαρισματική αλλά προκατειλημμένη Miss Benet. Για καλή τους τύχη, μετά όμως από πολλές παρεξηγήσεις, καταφέρνουν να δουν και να αγαπήσουν ο ένας τον άλλον όπως ακριβώς είναι.Πόσο όμως εύκολο είναι να γίνει αυτό στην αληθινή ζωή;

Οι περισσότεροι ερωτευόμαστε όχι αυτό που πραγματικά είναι ο άλλος, αλλά αυτό που θα θέλαμε να είναι. Προσποιούμαστε για να του αρέσουμε και φυσικά αγωνιζόμαστε με πάθος να τον « βελτιώσουμε» , να τον μετατρέψουμε δηλαδή, σε αυτό που πάντα ονειρευόμαστε. Τον πρώτο καιρό μπορεί και να το πετύχουμε. Ίσως γιατί το αντάλλαγμα που του προσφέρουμε έχει ενδιαφέρον. Αλλά πόσο να αντέξει κανείς την πίεση, να συμπεριφέρεται διαφορετικά από αυτό που αληθινά είναι; Έτσι, έρχεται και η ώρα της αντίδρασης. Τότε, ο έρωτας που είναι χημεία, γίνεται τελικά έκρηξη. Και ο πόλεμος αρχίζει. Σύντομα διαπιστώνουμε ότι έχουμε τρεις βασικές επιλογές:

Close