fbpx
Close

Δικαιώματα των γυναικών: Ένα πεδίο σύγχρονου ακτιβισμού;

daze.gr image

Το Facebook επιτρέπει πλέον την ανάρτηση φωτογραφιών θηλασμού, αναθεωρώντας την προηγούμενη σιωπηρή απαγόρευση- αφαίρεσή τους. Πόσο μας προβληματίζει μια τέτοια είδηση που εγγράφεται σε μια σειρά πρόσφατων πρωτοβουλιών για την προάσπιση των δικαιωμάτων των γυναικών;

rnΈνας βιασμός σημειώνεται κάθε 21 λεπτά στην επικράτεια της Ινδίας, με τους κρατικούς αξιωματούχους να εθελοτυφλούν στην καλύτερη περίπτωση. Συχνά εκδηλώνεται ανοχή και κυνισμός, όπως στην περίπτωση του υπουργού Αστικής Ανάπτυξης και Διοίκησης, Μπαμπουλάλ Γκαούρ, του κρατιδίου Μαντία Πραντές, που δήλωσε, εν έτη 2014, πως ο βιασμός είναι ένα κοινωνικό έγκλημα που «εξαρτάται από τις γυναίκες και τους άντρες και κάποιες φορές είναι σωστό, κάποιες όχι». Τα σεξουαλικά εγκλήματα και δη εναντίον γυναικών των κατώτερων τάξεων έχουν προσλάβει χαρακτήρα επιδημίας ή ορθότερα, γίνονται πλέον ορατά καθώς πολλαπλασιάζονται οι δημόσιες καταγγελίες και οι εκστρατείες κατά της σεξουαλικής βίας. Μία σχετική ενημερωτική καμπάνια ξεπέρασε τον στόχο των 2 εκατομμυρίων ηλεκτρονικών υπογραφών ενός ψηφίσματος που καλεί τον πρόσφατα εκλεγέντα πρωθυπουργό της Ινδίας Ναρέντα Μόντι να υιοθετήσει το μεταρρυθμιστικό «Μανιφέστο για τις Γυναίκες».Τέτοιες πρωτοβουλίες κερδίζουν εύκολα τη στήριξη προβεβλημένων προσώπων, ως win- win επιλογή ενίσχυσης του brand name τους με μια φιλανθρωπική διάσταση. Ενδεικτική είναι η καταδίκη εκ μέρους της Αντζελίνα Τζολί, της μαζικής απαγωγής σε σχολείο της Νιγηρίας πάνω από 200 μαθητριών από την ισλαμιστική οργάνωση Μπόκο Χαράμ, υποστηρίζοντας έτσι, το κίνημα BringBackOurGirls για την απελευθέρωσή τους.

rnΗ συγκεκριμένη ηθοποιός, πρωτοπόρος στο πεδίο της επώνυμης ευαισθητοποίησης του κοινού, λειτούργησε ξανά ως προμετωπίδα της Παγκόσμιας Διάσκεψης Κορυφής για τον τερματισμό της σεξουαλικής βίας στο πλαίσιο συγκρούσεων που πραγματοποιήθηκε φέτος τον Ιούνιο, στο Λονδίνο. Η υιοθέτηση ενός σχετικού Διεθνούς Πρωτοκόλλου συνδυάστηκε με τη διεθνή έκκληση για αποφασιστική εμπλοκή της κοινωνίας των πολιτών, υπό το σύνθημα #TimeToAct στα social media.Γιατί, όμως, διεκδικούμε ακόμα το αυτονόητο;

rnΑπό τις σουφραζέτες, στη Σύμβαση για τα Πολιτικά Δικαιώματα των Γυναικών (1954) και τη «Δεκαετία των Ηνωμένων Εθνών για τις Γυναίκες» που ξεκίνησε το 1975, μέχρι τη Σύμβαση-κορωνίδα για την Κατάργηση κάθε μορφής Διακρίσεων κατά των Γυναικών (1979), η θέση των γυναικών ενισχύεται σταθερά στη σύγχρονη διεθνή δικαιοταξία. Στην πράξη όμως, ακόμη και στις σκανδιναβικές κοινωνίες, το φυλετικό χάσμα ως προς την απόλαυση ίσων δικαιωμάτων και ευκαιριών με τους άντρες παραμένει. Οι γυναίκες αφομοιώνουν τις κοινωνικές νόρμες συμπεριφοράς (a.k.a. το στερεότυπο της κατωτερότητας), που διαιωνίζουν τις διαφυλικές διακρίσεις σε βάρος τους, με 1 στις 3 γυναίκες σήμερα παγκοσμίως να πέφτει θύμα κακοποίησης στην οικογένεια ή την κοινότητα.

Close