• Η ψυχολογία της φιλίας.

    daze news

    "Το να περπατάς με ένα φίλο στο σκοτάδι είναι καλύτερο από το να περπατάς μόνος στο φως"- HelenKeller

    «Αν ζητήσει κανείς τον ορισμό ενός φίλου, τρεις σταθερές επικρατούν. Κάποιος που να μπορείς να στηριχτείς, κάποιος που να μπορείς να μιλήσεις και κάποιος που να μπορείς να μοιραστείς πράγματα μαζί του» δηλώνει ο W. Rawlins, του πανεπιστημίου του Οχάιο. Οι φίλοι μπορεί να βρίσκονται στην βάση της ιεραρχίας των σχέσεων, με γονείς, παιδιά και σχέσεις να βρίσκονται πιο ψηλά, παρ?όλα αυτά η σημαντικότητα τους είναι αδιαμφισβήτητη.

    Το αντικείμενο της φιλίας ανέκαθεν προκαλούσε το ενδιαφέρον επιστημονικών ομάδων, προσπαθώντας να βρουν γιατί είναι τόσο σημαντικές στην ζωή μας. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι δεν είναι απλά σημαντικές, αλλά πολλές φορές παίζουν και καθοριστικό ρόλο στην διάθεση μας. Κατά τη διάρκεια ενός στρεσογόνου συμβάν, το να το περνάς μαζί με κάποιον φίλο μειώνει την ορμόνη κορτιζόλη, γνωστή και ως η ορμόνη του στρες. Μια πρόσφατη έρευνα (Journal of Happiness Studies) δηλώνει ότι οι άνθρωποι που νιώθουν ότι ένας φίλος τους στηρίζεται σε αυτούς, ή νιώθουν σημαντικοί από τους φίλους τους, εμφανίζονται ως πιο χαρούμενοι. Σίγουρα αυτό είναι λογικό αν έχεις μοιραστεί την μισή ζωή σου με τον άλλο, αλλά και σε πιο "επιφανειακό" επίπεδο, η συχνή αλληλεπίδραση όχι μόνο με κολλητούς αλλά και με φίλους (της κατηγορίας "γνωστοί") υποσυνείδητα δίνει την αίσθηση του "ανήκω" και οδηγεί σε μεγαλύτερα επίπεδα ευτυχίας ( Personality and Social Psychology Bulletin, 2014).

    Αυτό που κάνει τις φιλίες ιδιαίτερες είναι το αντικείμενο της επιλογής. Σε αντίθεση με την οικογένεια, εδώ επιλέγουμε να βάλουμε κάποιον δίπλα μας και παράλληλα επιλέγουμε να είμαστε εμείς δίπλα σε αυτόν. Αυτό είναι που δημιουργεί μια σχέση, και μετά χρειάζονται οι κοινές εμπειρίες για να την δέσουν. Είναι πολύ σημαντικό όμως, οι εμπειρίες αυτές να είναι εναρμονισμένες με την γενική ψυχοσύνθεση κάποιου. Πολλές φορές κάποιος είναι ο κατάλληλος για την φάση που βρισκόμαστε και όταν αυτή η φάση περάσει βλέπουμε ότι δεν είναι τόσα τα στοιχεία που μας δένουν. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι οι λεγόμενες...φιλίες του καλοκαιριού... Το καλοκαίρι, η ψυχοσύνθεση κάποιου είναι αρκετά διαφορετική από το φυσιολογικό του, λόγω του ηλίου, των διακοπών ή και της δυνατότητας απόδρασης, με αποτέλεσμα να μην είμαστε οι ίδιοι με 6 μήνες πριν. Οι φιλίες του καλοκαιριού είναι αρκετά δυνατές αλλά οι πιθανότητες επιβίωσης τους τον χειμώνα είναι μικρές.

    Πολλοί είναι αυτοί που υποστηρίζουν ότι οι πραγματικές φιλίες είναι αυτές που κρατάνε από τότε που ήμασταν μικροί, και μετά δύσκολα δημιουργείς νέες. Η δήλωση αυτή δεν είναι λάθος αλλά σίγουρα δεν είναι και σωστή. Καθώς μεγαλώνουμε, ο χαρακτήρας μας διαμορφώνεται πλέον έτσι ώστε να γίνουμε πιο προστατευτικοί με εμάς. Επίσης αλλάζει και ο τρόπος ζωής μας αφήνοντας μας λιγότερο χρόνο για να ασχοληθούμε με αυτά που θα θέλαμε. Γινόμαστε δηλαδή "μεγάλοι" πλέον. Αυτά είναι και τα δυο βασικά χαρακτηριστικά που κάνουν τις φιλίες σε μεγαλύτερη ηλικία πιο δύσκολες. Ερευνητές πάνω στο θέμα δηλώνουν ότι προκειμένου να λειτουργήσει μια νεότερη φιλία, χρειάζονται δυο συνθήκες. Αρχικά, το ρίσκο. Θα πρέπει κανείς να είναι διατεθειμένος να ρισκάρει και να ανοιχτεί στον άλλο. Σίγουρα όταν ήμασταν πιο μικροί ήταν εύκολο καθώς δεν λογάριαζε κανείς τις συνέπειες, αλλά το να είναι κάποιος διατεθειμένος να γίνει "ευάλωτος" μπροστά στον άλλο είναι βασικό. Δεύτερον, η συνέπεια στον μεταξύ σας χρόνο. Για να ταιριάξουν δυο άτομα, πρέπει αρχικά να ταιριάζουν οι χαρακτήρες, αλλά χρειάζεται και μια σειρά εμπειριών προκειμένου να τους δέσουν. Φαντάζεστε πόσους από τους φίλους που έχουμε από το σχολείο δεν θα είχαμε τώρα εάν δεν βρισκόμασταν κάθε μέρα εκεί;

    Είναι ένας υπέροχος κόσμος, αλλά πιο υπέροχο είναι να έχει κανείς άτομα δίπλα του για να τον μοιραστεί.