• Χαμογελάστε!

    Κείμενο: Αλεξάνδρα Γωγούση
    daze news

    Κανείς δεν αμφισβητεί ότι ως σύγχρονοι Έλληνες βιώνουμε μία από τις δυσκολότερες περιόδους της ζωής μας. Φόροι, έξοδα, μειωμένα έσοδα, απελπισία, πανικός... Σκυμμένη στους λογαριασμούς και τις υποχρεώσεις μου έκλεισα για ένα λεπτό τα μάτια μου. Κι ύστερα τα άνοιξα. Και ξαφνικά είδα  απέναντί μου μια ομορφιά που με ξελόγιασε. Αντίκρισα τον ήλιο που φώτιζε τα δένδρα, τη θάλασσα, τα πουλιά που πετούσαν... Αντίκρισα τον γαλάζιο Ελληνικό ουρανό, τα κυπαρίσσια και τις πικροδάφνες, αντίκρισα και την ελιά, σύμβολο της ειρήνης... Δυο περιστέρια να φιλιούνται, δυο τρυφερά πετούμενα που συμπληρώσαν το τοπίο, που συμπληρώνουν την ιδέα... Έκλεισα τα μάτια κι η φαντασία γέμισε ομορφιές: Αντίκρισα τις εκκλησιές, τα μνημεία, ανάκτορα αρχαία...Αντίκρισα την Ακρόπολη, τον Παρθενώνα και το ναό του Ποσειδώνα! Τον Όμηρο, τον Πλάτωνα, Αριστοτέλη κι Ιπποκράτη... Αντίκρισα τον Καβάφη και τον Ελύτη... Άκουσα τις μελωδίες του Χατζηδάκη, άκουσα τις μουσικές του Θοδωράκη...

    Δεν είναι δυνατόν, σκέφτηκα.

    Δεν είναι δυνατόν να υπάρχει τέτοια ομορφιά, τέτοια νομοτέλεια στο σύμπαν κι εμείς οι Έλληνες να ζούμε σε κατάθλιψη, με το άγχος της κατάσχεσης, το άγχος του μεροκάματου, να ζούμε μες στη μιζέρια και τη σκοτεινιά!

    Δεν είναι δυνατόν όλη μας η έγνοια να είναι να εξασφαλίσουμε τον «επιούσιο»,  τους φόρους, τη ΔΕΗ και το πετρέλαιο, το φαγητό και τα φάρμακα... Δεν είναι δυνατόν όλη μας η διασκέδαση να ΄χει περιοριστεί στον καναπέ και στη μικρή οθόνη. Δεν είναι δυνατόν να συμβαίνουν αυτά σε μας.

    Κάτι κάνουμε λάθος. Ζούμε ένα κακό όνειρο, έναν εφιάλτη...

    Και τι θα κάνουμε ν' αλλάξουμε ζωή; Ν' αλλάξουμε την καθημερινότητά μας;

    Έξι χρόνια τώρα, σκύβουμε το κεφάλι  και περιμένουμε την καταδίκη μας. Περιμένουμε τις κατασχέσεις, περιμένουμε την έξωση, την απόλυση, το θάνατο για λύτρωση...

     «Δεν είναι δυνατόν»!

    Δεν είναι δυνατόν να παραδώσουμε τα όπλα άνευ όρων. Δεν είναι δυνατόν να έχουμε συμβιβαστεί με το απόλυτο μηδέν, τον απόλυτο εξευτελισμό, την απόλυτη αδράνεια. Πρέπει να ανασκουμπωθούμε. Έχουμε να αντιμετωπίσουμε μια πραγματικότητα. Πρέπει να δράσουμε! Πρέπει να αντιδράσουμε!

    Ξεκινάμε από την αρχή. Ξαναπαίρνουμε μπρος. Επαναφορτιζόμαστε.

    «Μα, πως; Χωρίς χρήματα τι μπορεί να κάνει κανείς;» θα μου πείτε.

    Κι όμως μπορεί. Μπορεί να κάνει θαύματα.

    Κατ' αρχήν πρέπει ο καθένας μας να σκεφτεί για κάποια λύση για να βοηθήσει ο ένας τον άλλον. Όλοι, ο καθένας στον τομέα του, μπορούμε να σκεφτούμε κάτι...Ανταλλακτική οικονομία :σου βάφω το σπίτι, κάνεις ιδιαίτερα στο παιδί μου.Προσέχω τους ηλικιωμένους γονείς σου, μου παραχωρείς στέγη και φαγητό, για όσο διάστημα σπουδάζω μακριά από το σπίτι μου...Όπως παλιά...

     Αλληλεγγύη. Δώστε και πάρτε «αλληλεγγύη». Συμπαρασταθείτε όπως μπορείτε, σε όποιον μπορείτε. Πείτε έναν καλό λόγο. Χαϊδέψτε τον στο κεφάλι. Πιάστε του το χέρι. Δώστε του μια συμβουλή, δώστε του κουράγιο...

    «Καλά όλα αυτά στη θεωρία», θα μου πείτε. Και μετά; «Μετά, με τι χρήματα θα πληρώσω το δάνειο στην Τράπεζα; τη ΔΕΗ; Τα φάρμακα; Το super market;»

    Τώρα πώς τα πληρώνετε; Δεν μπορείτε; Έ, έτσι θα συνεχίσετε.

    Αλλά θα έχετε εξασφαλίσει κάποια άλλα αγαθά. Όχι, δεν μιλώ για τα λαχανικά και τα αυγά. Μιλώ για τη δραστηριοποίηση σε κάποιον ? σε οποιονδήποτε τομέα. Μιλώ για την απομάκρυνση από τον καναπέ και την πλύση εγκεφάλου από την τηλεόραση. Μιλώ για την απεξάρτηση από την αποβλάκωση στο διαδίκτυο (στους εθισμένους αναφέρομαι), μιλώ για την αναβίωση της αυτοεκτίμησής μας, που εν τω μεταξύ χάσαμε...

    Ξυπνήστε, γυρίστε στα χωριά σας, όσοι τυχεροί έχετε. Εκεί η ζωή είναι πιο εύκολη. Τα έξοδα λιγότερα. Το χέρι βοηθείας ορατό. Η αλληλεγγύη ζωντανή...

    Ξυπνήστε, ψάξτε για δουλειά. Οποιαδήποτε δουλειά. Το αγώι ξυπνάει τον αγωγιάτη. Το ένα φέρνει το άλλο. Η δουλειά φέρνει ευφορία. Η ευφορία φέρνει φρέσκες ιδέες, οι φρέσκες ιδέες φέρνουν χαμόγελο, το χαμόγελο φέρνει αισιοδοξία. Και η αισιοδοξία φέρνει λύσεις. Η αισιοδοξία φέρνει ιδέες. Αποτελέσματα. Πράξεις.

    Χαμογελάστε μέσα σε ένα λεωφορείο και θα δείτε πόσο γρήγορα θα αλλάξει το κλίμα γύρω σας. Ο ένας με τον άλλον, αρχίζουν και χαμογελούν. Πηγαίνουν στον προορισμό τους όλοι με αναπτερωμένη διάθεση, με κέφι. Το κέφι φέρνει ηρεμία. Η ηρεμία φέρνει σωστές σκέψεις. Υποδεικνύει σωστές αντιδράσεις. Υποδεικνύει δράσεις...

    Χαμογελάστε! Στο κάτω κάτω, τί έχουμε να χάσουμε; Τη θλίψη και την κατάθλιψη, τις χορτάσαμε. Ας δοκιμάσουμε και το χαμόγελο! Ελάτε! Χαμογελάστε! Έτσι, έτσι! Λίγο ακόμα!

    Έεεεεεετσι μπράβο!

    Χαμογελάστε! πείτε και στη γυναίκα σας να χαμογελάσει! Και στην πεθερά σας! Τώρα που πήραμε και τους γονείς και τα πεθερικά στο σπίτι για οικονομία...Πείτε και στον περιπτερά και στον γείτονα, τον Ολυμπιακό, (ΠΑΟΚ εσείς), και στον άστεγο απέναντι στο πάρκο και στον οδηγό του λεωφορείου.

    Χαμογελάστε! Χαμογελάστε! Χαμογελάστε!

    Κοιτάξτε τον ήλιο, τον ουρανό μας, το γαλάζιο της θάλασσας. Και χαμογελάστε.

    «Ε, όχι, δεν θα σκύψω άλλο το κεφάλι. Θα πάρω τη ζωή μου στα χέρια μου» πείτε. «Θα αντιδράσω. Κάτι θα σκεφτώ, κάτι θα κάνω!» σκεφτείτε...

    «Δεν θα χαθώ. Στο κάτω κάτω , κανένας θεός δεν θέλει να βλέπει τους Έλληνες σε τέτοιο χάλι. Γεννηθήτω το θέλημά σου, Θεέ μου!» πείτε...