fbpx
Close

Σε Α’ Πρόσωπο: ΓΛΥΚΙΑ ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ

daze.gr image

Μπορούμε να δεχτούμε το παρελθόν μας; Να το συγχωρέσουμε; Ή καλύτερα να συγχωρέσουμε τον εαυτό μας για τα λάθη που κάναμε; Μετά, μπορούμε να δούμε και τους ανθρώπους που επηρέασαν τη ζωή μας; Να τους καταλάβουμε και να τους αποδεχτούμε; Και ποιος ξέρει, ίσως τελικά να τους αγαπήσουμε για αυτό που αληθινά είναι και όχι για αυτό που θα θέλαμε ή φανταζόμασταν ότι είναι.

Το παρελθόν μας είναι η ιστορία μας. Δεν μπορούμε να το διαγράψουμε ή να το ξεχάσουμε. Γιατί απλά το έχουμε μέσα μας, μας έχει διαμορφώσει. Άρα αν το πολεμήσουμε, θα είναι σαν να πολεμάμε τον ίδιο μας τον εαυτό. Και αυτό πονάει πολύ και κοστίζει ακριβά.

 Χρειάζεται λοιπόν να το τακτοποιήσουμε. Σιγά- σιγά, κάθε σημαντική περίοδος της ζωής μας είναι καλό να μπει στη σωστή θέση μέσα μας, να πάρει την σημασία που της αρμόζει. Αν δεν το κάνουμε, υπάρχει ο κίνδυνος να «κολλήσουμε» στο παρελθόν. Τότε θα ζούμε το παρόν μέσα από μία αλλόκοτη χροιά, σαν να είναι στοιχειωμένο από αναμνήσεις και συναισθήματα του παρελθόντος που μας κρατάνε δεμένους και μας εμποδίζουν να προχωρήσουμε.

Επομένως, ασχολούμαστε με το παρελθόν τόσο όσο χρειάζεται για να ζούμε καλά στο παρόν. Δηλαδή μαθαίνουμε από τα λάθη μας και ανακαλύπτουμε τις δυνατότητες μας. Οι αναμνήσεις γίνονται απλά οδηγοί μας. Τότε μόνο μπορούμε να νιώσουμε αυτό το γλυκό συναίσθημα της νοσταλγίας να ζεσταίνει την ψυχή μας και να ηρεμεί τις αισθήσεις μας. Έτσι φωτίζονται πιο πολύ οι όμορφες στιγμές ενώ οι άσχημες, οι δύσκολες στιγμές δεν μας πονάνε πλέον. Αυτή ακριβώς την ώρα, μπορούμε να βγάλουμε το παρελθόν από πάνω μας, όπως ακριβώς κάνουμε με ένα παλιό φορεμένο ρούχο, το οποίο δεν μας αρέσει πια, δεν μας ταιριάζει άλλο.

 Και να ψάξουμε ίσως λίγο διστακτικά στην αρχή, με μία αίσθηση φόβου και γύμνιας, να  βρούμε ένα καινούριο ρούχο που θα ταιριάζει πολύ καλύτερα  σε αυτό που είμαστε τώρα. Να δημιουργήσουμε δηλαδή ένα παρόν ελεύθερο από όλα τα φαντάσματα του παρελθόντος.

Close