fbpx
Close

Ένας κουρασμένος «Θείος Βάνιας» επισκέπτεται τη Θεσσαλονίκη.

daze.gr image

Εκεί όπου η ζωή είναι βαρετή, βρωμερή και αλλόκοτη. Εκεί στον γκρίζο κόσμο του Άντον Τσέχωφ μας μεταφέρει η παράσταση «Θείος Βάνιας», σε σκηνοθεσία της Λίλλυς Μελεμέ, που παρακολουθήσαμε στο θέατρο Αριστοτέλειον.

rnΕκεί, στην τυπική ρώσικη ύπαιθρο του 19ου αιώνα, καταφθάνει ο ηλικιωμένος, δύστροπος καθηγητής Σερεμπριάκωφ με την κατά πολύ νεότερη, δεύτερη σύζυγό του Ελένα για να εγκατασταθούν στο κτήμα της πρώτης συζύγου του που συντηρούν η καλόκαρδη κόρη του Σόνια και ο ευσυνείδητος θείος της . Οι ισορροπίες διαταράσσονται γιατί ?όταν δεν υπάρχει πραγματική ζωή, οι άνθρωποι ζούνε με ψευδαισθήσεις?. Ο εργατικός, προσηλωμένος στο όραμα του καθηγητή, θείος Βάνιας εκτροχιάζεται φυσικά και ψυχικά όταν έρχεται αντιμέτωπος με τις αυταπάτες μιας ζωής σπαταλημένης και πολιορκεί την σαγηνευτική Ελένα. Παγιδευμένη ανάμεσα στην καταπιεσμένη επιθυμία και την ηθική της συζύγου, εκείνη παρασύρεται από τον μποέμ, οικογενειακό ιατρό Αστρώφ, .Το τέλμα του βιοπορισμού, τα γηρατειά, η φθορά του χρόνου, η σήψη σώματος και πνεύματος, το ?δικαίωμα στη γκρίνια? κόντρα στην αυτοθυσία χωρίς ανταπόδοση, η νοσταλγία της νιότης και περασμένων ή ανεκπλήρωτων μεγαλείων, ο εκφυλισμός του φυσικού περιβάλλοντος… «Όλα… μπορεί», όλα ενοχλούν, όλα τρομάζουν γιατί «μέσα σε όλους υπάρχει ο δαίμων της καταστροφής» που εκπορεύεται από τον φόβο του θανάτου. Η υπαρξιακή αγωνία, η μοναξιά και η αναζήτηση ενός υπέρτερου σκοπού είναι το νήμα που ενώνει τη μοίρα των ατυχών ηρώων μιας αλυσιτελούς ιλαροτραγωδίας. Η κάθαρση δεν έρχεται ποτέ με τους έρωτες να μένουν αναπάντητοι και τους οικογενειακούς γόρδιους δεσμούς να εκκρεμούν, παρά τη ρήξη.Τι είδαμε; Ένα all-star καστ πρωταγωνιστών, σε ένα ευφάνταστο σκηνικό, να ζωντανεύει ένα κλασσικό κείμενο με κλασσικότροπη, ακαδημαϊκή προσέγγιση και ιδιαίτερη έμφαση στον αυθεντικά ρώσικο αλλά αρκούντως σύγχρονο λόγο της μετάφρασης της Χρύσας Προκοπάκη. Η υποτονική, κάπως βεβιασμένη εξέλιξη αφομοίωσε την Μαρίνα Ψάλτη στο ρόλο μιας θαμπής Ελένας Αντρέεβνα, ενώ ο Γιάννης Φέρτης, μάλλον αμήχανος, δεν καταφέρνει, παρόλη τη σαγηνευτική φωνή και τη σκηνική του άνεση, να απογειώσει τις εσωτερικές εξάρσεις και τα αδιέξοδα του κεντρικού ήρωα. Η σαφής

Close